Ona emanet etmek hataymış
16/01/2009 at 12:51 Yorum yapın
Hep birlikte samimi bir gruptuk. Çok eğleniyorduk. En yakın kız arkadaşımın (düşmanımmış) onunla yakın olması da beni mutlu ediyordu. Ta ki bu eğitim dönemine kadar. Ankara’da bir üniversiteyi kazandım ve İstanbul’dan ayrıldım. İki ay sonra yeni yıldan hemen önce arkadaşlarım bana erkek arkadaşımın onunla çok yakın olduğunu söylediler. Haber vermeden geri döndüm ve onların gittiği kafelerden birine gittim. Sürpriz karşısında ikisinin de afallamasından anladım. Sonra onu kenara çekip ne olduğunu sordumç Bana söyleyecekmiş. Aşık olmuş. Erkek arkadaşım için çok üzülmedim asıl üzüldüğüm artık hayatta kimseye çok güvenemeyeceğim…
Entry filed under: Dost Kazığı. Tags: .
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed